Als je fietstocht onbedoeld eerder is beëindigd dan je bedoeld had (mooi begin, hè) is duiken altijd een goed alternatief. En wie duiken in Maleisië zegt, denkt aan Mabul en Sipadan. Sipadan werd beroemd nadat de onsterfelijke Jacques Cousteau had gezegd dat het één van de mooiste duikplekken in de wereld is. Dat was een poosje geleden, en hij heeft soortgelijke uitspraken over wel meer plaatsen gedaan, maar het wordt altijd blij aangehaald in reisbeschrijvingen en mag dus ook hier niet ontbreken.

Vier jaar geleden waren we hier voor het eerst, en we wisten in die tijd niet beter of je moest op Sipadan zijn. Het eiland ligt aan de rand van ‘het diepe’ en trekt grote scholen grote vissen aan die voor spectaculaire beelden zorgen. Duikers komen van heinde en verre om dit te zien en reserveren er maanden van tevoren voor.

Daarbij vergeleken was Mabul een ‘backwater’, waar wezens te zien waren die geen moeite deden op te vallen of zelfs maar te bewegen. Zoals iedereen die duikt deden we er een poosje over om dat te gaan waarderen, maar nu staat Mabul, en vooral het in de buurt liggende eiland Siamil, hoger op ons lijstje dan Sipadan.

En dat van, eh, maanden van tevoren reserveren, dat past natuurlijk helemaal niet in onze manier van reizen. We belden op naar Scuba Junkie: hebben jullie vanaf overmorgen plek? Ja, ze konden ons wel voor een paar dagen hebben. Intussen breien we via annuleringen een langer verblijf aan elkaar, het lijkt erop dat we ruim twee weken gaan blijven.

De eerste week daarvan is trouwens al verstreken, en als getuige daarvan hierbij een paar van Charlotte’s foto’s:

Sipadan: een school big-eye trevallies. Voorbeeldige school, alle neuzen dezelfde kant op.

Sipadan: een white-tip rifhaai rust op de bodem, met de neus in de stroming

Mabul: grote frogfish. Schitterende beesten.

Mabul: leaf scorpionfish

Mabul: clownvisjes blijven het op foto's altijd goed doen.

 

Siamil: een jonge false stonefish. Dit kereltje van een centimeter of acht hadden we niet eens gezien, maar doordat we iets te dicht bij hem in het zand aan het poken waren maakte hij opeens een bruuske beweging, spreidde zijn vinnen als waarschuwing en ging ons vals aan zitten kijken. Ja, dan kom je op de foto.