Het huis is bijna leeg. De afgelopen weken en dagen ben ik bezig geweest met het vinden van nieuwe bestemmingen voor allerlei spullen die grotendeels gekocht waren toen ik uit Frankrijk terugkwam met de bedoeling in Amsterdam een nieuw hoofdstuk te beginnen. Je kunt het je voorstellen als een film, waarin de opnames van iets dat wordt afgebroken versneld afgespeeld worden: je begint met iets compleets, en voor je ogen verdwijnen één voor één de onderdelen naar onbekende bestemmingen, waar ze gebruikt kunnen worden voor een ander bouwsel. Wat ik niet durfde aan te bieden aan familie, vrienden en de kringloopwinkel kwam langs de weg te staan, waar eenzelfde tafereel zich afspeelde: een eerste belangstellende haalde er uit wat van zijn gading was, en zij die later kwamen ruimden één voor één de rest op. Er bleef niets staan.

Uiteindelijk is alleen nog de plek over die het decor vormde voor een akte die is uitgespeeld. De plek zal nog even de herinnering bewaren aan het leven dat daar werd geleefd, maar zal zich dan bekommeren om nieuwe gasten, die een decor nodig hebben voor hun nieuwe hoofdstuk. De plek heeft weliswaar een goed geheugen, maar geen zin om sentimenteel te gaan doen. Het leven gaat door.

De gedachte kwam op dat mijn huis hier voor mijn ogen werd afgebroken, om ergens anders, in een parallelwereld, opnieuw opgebouwd te worden. Alsof mijn leven op meerdere plaatsen tegelijk geleefd wordt, en alleen verspringt in de tijd. Stephen King’s Langoliers komen langs om het verleden op te rollen en mee te nemen, zodat ergens anders een nieuw heden kan worden opgebouwd.

Een andere vergelijking die zich opdrong was die van de eeuwige kringloop van alles wat leeft. Wat opgegeten wordt houdt niet op te bestaan, maar voedt, wordt deel van nieuw leven. Wat van mij was houdt niet op te bestaan op het moment dat ik er afstand van doe, maar blijft meedoen in de kringloop der dingen, blijft gebruikt worden en weer doorgegeven. Waarschijnlijk zijn ook gedachten, ideeën, dromen leengoed, waar we een poosje dankbaar gebruik van maken, om het vervolgens weer door te geven.

Met het leger worden van mijn huis nadert het moment waarop de reis verder kan gaan. Je reist nu eenmaal zoveel makkelijker als je niets hoeft te dragen