Ik liep op straat en dacht: die heeft wel iets van… nee, hij is het niet… of?… stel je nou voor…nee, die heb ik een paar dagen geleden ook al zien lopen, toen vond ik ook al dat hij zo op Ingo leek, maar deze is magerder en langer. Maar stel nou…

Hij was het.

Ingo zijn we vorig jaar tegengekomen in Thailand, en we konden het goed met hem vinden. Hij was duikleraar, maar gaf er de voorkeur aan als divemaster op te treden, en dan alleen nog wanneer hem dat zo uitkwam. Een jaar jonger dan ik, Duitser, niet blij over zijn geboorteland, wel blij met zijn trekkersleven. Geen geld, geen geld nodig. We bleven elkaar toen treffen voor een drankje, een maaltijd, een lang gesprek, soms omdat we dat zo hadden afgesproken, vaker omdat we gewoon op dezelfde plaatsen kwamen. Hij was op een gegeven moment vertrokken naar Maleisië, terwijl wij nog wat langer op Koh Tao bleven. En nu kom ik hem zomaar op straat tegen in Penang. Hij is intussen zeven maanden in Indonesië geweest, heeft op Sumatra gedoken, op Bali aan zijn boek gewerkt, is een poos ziek geweest, is er door een ayurvedische arts in Penang weer bovenop geholpen, is terug op Koh Tao geweest en heeft besloten niet meer in de duikwereld te werken. En morgen gaat hij naar Kuala Lumpur, over een paar dagen weer voor een half jaar naar Bali.

Nou, dan zien we hem daar over een paar maanden wel weer… hihi, kleine wereld.