Eergisteren werd er een soort feesttent opgezet een paar huizen  verderop, voor de deur van een winkel in Chinese produkten. Dat die uitstak tot halverwege de straat leek niemand te deren. Gisteren was er een Chinese geestelijke bezig met iets dat leek op een inwijdingsritueel, waar wierook en spreuken mee gemoeid waren. Later zaten er allerlei mensen te eten. Het zag er niet uit als iets waar voorbijgangers bij uitgenodigd waren. Vandaag waren er weer mensen verzameld, en stond er een bijna levensgroot model van een Mercedes in 3-D, van papier gemaakt en met een papieren figuur aan het stuur. Ik kwam er af en toe langs en hield dan even in om geïnteresseerd naar het hele gebeuren te kijken. De hele dag werd er wierook gebrand en muziek gemaakt op (kennelijk traditionele) rietinstrumenten en cimbalen. Ook nu, terwijl ik dit schrijf, gaat die muziek nog door. Ik vroeg aan Anna, die zelf van Chinese afkomst is en tussen het serveren door af en toe foto’s komt laten zien van haar met haar collega’s van de Peranakan-toneelgroep, wat er hier nu gevierd wordt. Ze schudde haar hoofd.
Het is een begrafenis.

Nadat ik het bovenstaande had geschreven zwol de muziek aan en kwam er meer variatie in, met ingehouden stukken afgewisseld door crescendo’s en hoogtepunten. Het was intussen half elf ‘s avonds, en slapen zat er zo toch niet in, dus ik ging maar even kijken. Er was op straat een voorstelling bezig van een oude man in een lange blauwe jas die met een verrassende lenigheid om een vuur heen danste en daar af en toe stukken papier in gooide. Ook de familieleden van de overledene werden daar zo nu en dan bij betrokken. Op een gegeven moment doopte hij een glas in een emmer water en nam daar een flinke slok van, maar slikte deze niet door. Met gebolde wangen nam hij een aanloop, sprong over het vuur heen en spuugde toen hij daar recht boven was het ‘water’ in het vuur. De steekvlam die daardoor ontstond was zeker drie meter hoog en omvatte de bejaarde voorganger, die echter meteen daarna op de grond landde zonder vlam te hebben gevat.
Drie keer heb ik het hem zien doen; bij de derde keer stond ik klaar met het fototoestel, zonder flits, maar op de foto is alleen een vuurzee te zien, zonder de man die deze ontketent heeft en die daar op dat moment midden in zit…
Het papier dat hij verbrandde, werd me verteld, was ‘geld’ dat dient om de overledene in staat te stellen zich te redden in het hiernamaals. Ook de auto zou daarmee te maken hebben.