Nou is er eerlijk gezegd nog iets anders waardoor we even nergens heen kunnen. Ik wacht nog op een pakje.
Het zit zo: de Zwitserse bankrekening die ik vlak voor mijn vertrek uit Nederland geopend heb biedt me de mogelijkheid om alle bankzaken via internet af te handelen. Niets bijzonders. Alleen is daarvoor een apparaatje, een kaart en een pincode nodig, en die zijn afzonderlijk verstuurd. Charlotte heeft het apparaatje en de kaart ontvangen en voor me meegenomen, de pincode werd later aangetekend verstuurd en (zo bleek achteraf) voor het eerst bij haar ter bestelling aangeboden een paar uur nadat ze haar huis verlaten had om het vliegtuig naar Maleisië te nemen. Hetty, die de post bij Charlotte bekijkt op moet-meteen-op-gereageerd-worden stukken wilde het wel ophalen, maar mijn handtekening was ervoor nodig om het in ontvangst te nemen. Jammer dus.
De bank was zo vriendelijk toe te zeggen een nieuwe kaart met pincode per DHL-koerier op te sturen zodra ik ergens een paar dagen bereikbaar was; het zou twee dagen moeten duren om iets naar het verre oosten te sturen. De hele afgelopen week heb ik dus gewacht op deze toch wel belangrijke dingen, om ten slotte aan de bank het referentienummer van de zending te vragen. Daarmee was op het internet te volgen hoe mijn pakje van Genève naar Bergamo is gegaan, van daar naar Leipzig, toen naar Singapore, naar Kuala Lumpur en ten slotte naar Kota Kinabalu. Dus het is er! Althans, het is hier ergens in de buurt… Een telefoontje leert dat het nog ingeklaard moet worden, en dan maandag bezorgd kan worden. Dat is niet te vroeg, want dinsdag vliegen we naar Manilla…
En hoe zeer ik mezelf ook vertel dat het eigenlijk wel grappig zou zijn als ik de kaart met zijn pincode uiteindelijk ook hier weer net misloop, daar heb ik helemaal geen zin in, dit kan beter nu gewoon geregeld zijn!

Gisteren naar het Sabah museum geweest, waar een aandoenlijk verstrooide verzameling is aangelegd van allerlei zaken die rechtstreeks of zijdelings met Sabah te maken hebben (met o.a. nagemaakte inheemse dieren), vandaag naar een wildpark, waar echte inheemse dieren rondlopen, of liever gezegd rondhangen, want ze zijn verstandig genoeg om overdag niets inspannends te doen. De Maleise tijgers liggen te wachten tot ze gevoerd worden, de Sumatra-neushoorn ligt te dobberen in zijn modderpoel, de civetkatten liggen amechtig over een paar takken gespreid te dutten.

Wat zou ik me zorgen maken? Komt wel goed.