De dag nadat het vorige bericht was geplaatst werden we wakker met… licht en schaduw. De zon had een open plek gevonden tussen de wolken en leek ons een hart onder de riem te willen steken. Toch nog maar even blijven? We huurden twee fietsen en gingen nog eens het eiland rond. Op de kop van het eiland vonden we nog een kamer waar we tot na oud en nieuw konden blijven; daarna, besloten we, zouden we verder kijken.
Intussen hebben we zomaar een paar dagen zon gehad, en jeetje, wat verandert dan alles! Opeens is alles goed. Weliswaar duiken we niet veel, maar daar staan vele uren tegenover die we doorbrengen op het strand tegenover onze voordeur, met een boek of gewoon in het ondiepe water. Geen drukte, geen regen, alleen zon, zee en zand. We komen regelmatig mensen tegen die we eerder gezien hebben, mensen die al langer op het eiland zijn, en kunnen ons wat beter voorstellen dat ze dat doen. Het kan inderdaad een heel plezierige plaats zijn om een poosje door te brengen.
Even niets te melden verder, hoor. We gaan op dit eiland oud en nieuw vieren en dan verdere plannen maken.
O ja, over plannen gesproken: Charlotte heeft net nog een paar weken extra onbetaald verlof aangevraagd in februari. Met een beetje geluk kunnen we dus nog wat langer samen op reis blijven. Wat daarna betreft: ik heb me aangemeld voor drie maanden intensieve Japanse les in Nagoya, van april t/m juni. Het lijkt erop dat dat inderdaad gaat plaatsvinden. Mooi, dat wordt weer een heel ander soort ervaring.