Uiteindelijk was het verblijf op Gili Trawangan toch best nog plezierig. Zodra we op een rustig deel van het eiland zaten en de zon zich wat vaker liet zien zag de wereld er mooi uit en was het leven goed. We doken weinig, maar genoten des te meer van de sfeer op het eiland, luierden, lazen, en luierden nog meer. We kenden hoe langer hoe meer mensen en kwamen die overal tegen, het was alsof we in een dorp met allemaal aardige mensen waren komen wonen. Lekker eenvoudig leven, geen auto’s, geen brommers, geen tv, geen kranten, geen reclame, geen verplichtingen, geen zorgen. Dit was heel lang vol te houden. ‘O, dus dit vind je een eenvoudig leven?’ vroeg Charlotte me toen ik dat opbracht. Touché… Oké, echt eenvoudig is dit dus niet, dit kan alleen dankzij een berg geld waar eindeloos uit geput kan worden, en het blijft een situatie waarbij, zoals ze ook nog opmerkte, westerlingen op een strand rondhangen en oosterlingen lopen te bedienen. En toch, en toch… Wat we nu aan het doen zijn is vrij van al die verwachtingen en verplichtingen die het wonen in Amsterdam en mijn werk met zich meebrachten, en die eenvoud brengt een hele hoop rust in mijn leven. Hier ga ik ongetwijfeld nog wel een keer op terugkomen, voor nu is het voldoende om te zeggen dat ik meer en meer het gevoel heb op de goede weg te zijn. Bewust van de tegenstrijdigheden die schuilen in het zoeken naar eenvoud in toeristische centra. Maar op de goede weg.
Even verder over de reis. Uit de aanhef van dit bericht is al af te leiden dat we intussen vertrokken zijn van Gili Trawangan. We hadden ergens iets gelezen over duiken op Ambon, en navraag leerde dat er weinig over bekend is, dat er weinig toeristen zijn en dat deze maanden, in tegenstelling tot de rest van Indonesië, er de droge tijd vormen. Hm, erg interessant allemaal. Flores en Celebes worden in deze tijd van het jaar afgeraden voor het duiken. Raja Ampat, in de provincie Papua, staat wereldwijd erg hoog aangeschreven maar is schreeuwend duur. Duiken in Ambon is ook niet goedkoop, maar het zou wel eens wat voor ons kunnen zijn. Terug naar Bali dus, om van daar uit vliegtickets te boeken. Morgenavond vliegen we naar Makassar, en een paar uur later door naar Ambon. Minbuza zegt erover: neem voorzichtigheid in acht. Ach ja, minbuza zei ook al over heel Indonesië dat we plaatsen waar veel buitenlanders zijn beter konden vermijden. Dat gaat dus in de Molukken wel lukken. Eh… pardon, dat was onbedoeld. Spannend!