In de tijd dat ik voor mijn plezier computerprogramma’s schreef en websites bouwde bedacht ik dat het interessante van die bezigheden moest schuilen in het samenkomen van twee dingen: kunst en techniek. De basis was pure logica, waar geen fouten in gemaakt mochten worden: een computerprogramma doet niet wat je wilt, en een internetpagina ziet er niet uit zoals je wilt, als je een opdracht verkeerd spelt. Aan de andere kant leek intuïtief het uiterlijk, de aanblik van programma’s en websites het belangrijkste aspekt en het meest aantrekkelijke om aan te werken. Maar breng die twee samen op een manier dat ze elkaar niet in de weg zitten en er begint iets moois te groeien. Doe dat bovendien op een efficiënte manier en er beginnen vonken van je werk te spatten. Hele dagen kon ik zo bezig zijn in afwachting van zulke -zeldzame- vonken, en vergeten te douchen, te eten en naar bed te gaan.

Techniek en schoonheid vind ik terug in taal, en dus ook in het Japans. Voorlopig weet ik er te weinig van om over schoonheid te kunnen meepraten, maar techniek, daar is in de dagelijkse lessen geen gebrek aan. Wat ik tot nu toe heb geleerd laat zien dat het een zeldzaam regelmatige, gestructureerde taal is. Je neemt een woordstam, zet er een standaard toevoegsel achter en je hebt een nieuwe betekenis die precies is wat je ervan verwacht. Wat niet wil zeggen dat het gemakkelijk is…

Neem b.v. het volgende:
Atatakai = is warm
Atatakakatta = was warm
Atatakakunai = is niet warm
Atatakakunakatta = was niet warm

Of dit:
Hataraku = werken
Hatarakanakereba narimasen = moet werken

Probeer zulke woorden maar eens snel uit te spreken en in zinnen te gebruiken. Meestal hopen de woorden zich op in mijn mond en blijven nieuwe woorden, die naar buiten willen, hangen achter de brokstukken van zinnen die al zijn verongelukt en geen kans meer maken heelhuids naar buiten te komen. Maar af en toe is de weg vrij, staan alle lichten op groen en alle wissels goed. En als dan zomaar iets gevormd wordt dat goed klinkt, overeenkomt met wat ik wilde zeggen en begrepen wordt, dan gebeurt er iets wat in de luchtvaart (en waarschijnlijk ook wel elders) als PFM bekend staat: Pure Fucking Magic. Het gebeurt niet vaak. Maar als het gebeurt…

En nou moet ik weer aan het werk. Morgen is er een test waarvan gaat afhangen wie er met de huidige groep mogen blijven doorgaan, en wie twee weken teruggezet worden. Dusseh… hatarakanakereba narimasen.