Het is bekend dat Japan worstelt met ruimtegebrek, dat het land voor een groot deel uit bergachtig, moeilijk toegankelijk gebied bestaat, en dat de rest helemaal volgebouwd is. Dat iedereen golft, en iedereen dat leert in driving ranges die drie verdiepingen hoog zijn. Dat Japanse grond duur is, en de huizen dus klein zijn. Dat ze een manier hebben gevonden om bomen heel klein te laten blijven. Dat het omgaan met ruimte een kunst is die alle aspecten van het leven beïnvloedt. Over al die dingen is uitputtend geschreven, en hoe zou ik daar iets aan toe kunnen voegen? Eh, ik kan wat laten zien van tuinen in de omgeving waar ik deze maanden woon. Tuinen en tuintjes zijn overal, en het bijhouden ervan lijkt  te voorzien in een diep in het nationale bewustzijn gewortelde behoefte. Ik zag ergens een tuinman vanaf de overkant van de weg naar een boom staan kijken, ongeveer zoals je je voorstelt dat een schilder afstand neemt van zijn werk om te zien wat er nog aan gedaan moet worden. Na een poosje stapte hij vastberaden op de boom af en knipte er een minuscuul takje uit weg. En ging vervolgens opnieuw naar zijn werk staan kijken. Onderstaande foto laat niet alleen zien hoe een klein oppervlak genoeg kan zijn om het huis te complementeren met de juiste hoeveelheden groen, maar ook hoe gegoocheld wordt om een auto te kunnen kopen. Als je niet kunt aantonen dat je over een parkeerplaats beschikt bij je eigen huis krijg je geen vergunning voor het kopen van een auto. Op de openbare weg mag niet geparkeerd worden, dus doet niemand dat, dus zou het ook meteen opvallen als iemand het wel deed, en dat is een reden te meer om het niet te doen. Duidelijk hè? Ik heb het niet opgezocht, maar ik heb het gevoel dat ‘ik doe het lekker toch’ geen directe vertaling in het Japans heeft.

(toevoeging, een dag later: net een tuin gezien van ongeveer vier bij vier meter, waarin vijf (5) hoveniers tegelijk aan het snoeien waren, en wat hoveniers zoal nog meer doen. Zag er erg indrukwekkend en efficiënt uit. Helaas net op dat moment niet de camera bij me…)