In de tijd dat ik in Amsterdam woonde kwamen er af en toe schermutselingen voor tussen krakers en politie. Hoewel, schermutselingen… ze hadden allebei gelijk, en er werd dus best wel geëngageerd gevochten. Dit gebeurde allemaal een paar straten verwijderd van waar ik woonde. Niets van gemerkt. Verontruste familie en vrienden belden op om te vragen of alles goed ging, want op het nieuws hadden ze gezien dat in Amsterdam gevaarlijke dingen gebeurden. O ja? Waar dan? O, maar dat is een paar straten verderop. Later zag ik op tv dat toevallige voorbijgangers werd gevraagd naar hun mening, en dat ze die grif gaven. Was niet mijn mening, maar ja, om je mening als gemiddelde voorbijganger te laten gelden moet je op zijn minst voorbij gaan. Op zijn minst.

Toen ik net in Frankrijk woonde viel het me op dat het nieuws dat ‘s avonds op tv werd uitgezonden alleen gebeurtenissen uitzond van plaatsen waar de ter plekke aanwezige cameraploeg een toevallige getuige had weten op te sporen die het gebeurde in het Frans van commentaar kon voorzien. Het was bijna alsof een Franse cameraploeg op de plek van een ongeluk aankwam en luidkeels vroeg: is hier iemand die Frans spreekt? Was er niemand, dan was er niets gebeurd. Eerlijkheidshalve moet ik erbij zeggen dat dat in latere tijden behoorlijk is veranderd. Maar het leek een poosje alsof overal in de wereld waar iets gebeurde iemand gevonden kon worden die het voorval in het Frans kon navertellen. En dat dus overal in de wereld Frans gesproken werd. Neem het ze eens kwalijk dat het hele Franse volk daarin geloofde.

Toen laatst Fitna uiteindelijk, na wat giswerk over de inhoud en mogelijke repercussies vanuit islamitische kringen, werd uitgebracht was journalistiek Nederland erg gespitst op de ‘impact’ die de film in die islamitische kringen zou hebben. En dus verscheen in de online-editie van de Volkskrant een verhaal waarin werd gemeld dat het Maleisische ‘dagblad’ the Malaysia Sun erover bericht had. Dat verbaasde me indertijd. Ik had nog nooit van de Malaysia Sun gehoord. Het bleek een obscure online ‘krant’ te zijn die geen papieren uitgave heeft, en waar weinigen ooit van gehoord hebben. Wie zoekt, die vindt. De rest van de Maleisische pers keurde Fitna op dat moment geen aandacht waardig en meldde alleen in de rubriek ‘overig nieuws’ in het voorbijgaan dat in het Amsterdamse Vondelpark voortaan openbare homoseks geoorloofd was, maar dat honden aan de lijn moesten.

Nieuws is niet wat gebeurt. Nieuws wordt gemaakt. Weer een open deur.

Waarom dit alles nu, hier? Ach, dit zijn dingen die ik al een poosje met me meedraag, en de wedstrijd Nederland – Italië vormt toevallig een goed excuus om het één en ander op tafel te leggen.

Mooie wedstrijd, heb hem live op de Japanse tv gezien, moest ervoor om half drie ‘s morgens wakker worden. Weet niet of de Japanse commentatoren bij het eerste doelpunt al begrepen waarom dit geen buitenspel was, zo goed begreep ik de commentaren niet. Het was wel verhelderend om daarna online verder te lezen.

De Volkskrant en de NRC meldden al snel dat er even verwarring bestond over de toekenning van dat eerste doelpunt, maar dat het duidelijk was dat de beslissing overeenkomstig de regels was: per slot van rekening lag er een Italiaanse verdediger ‘uit eigen beweging’ achter de doellijn, en kon er dus geen sprake zijn van buitenspel. Italiaanse kranten gaven een iets andere versie. Ze meldden in eerste instantie dat het doelpunt ontstaan was uit een buitenspelsituatie en dat ‘het niet aan ons is daarover te oordelen’ (Il corriere della sera) of dat ‘het betreurenswaardig was dat de scheidsrechter de Italiaanse verdediger niet beschouwde als een geblesseerde’ (La Stampa). Later stelden ze hun reactie iets bij, en werd gerefereerd aan een nogal liberale interpretatie van het reglement (Corriere) en een falende dekking door Materazzi (La Stampa). Beide hadden lovende woorden voor het Nederlands elftal, en kritische woorden voor de eigen mannen. De Franse sportkrant bij uitstek L’Equipe vermeldde de buitenspelsituatie zonder er twijfels of uitleg bij te zetten, maar kwam er later nog op terug en legde de regels uit. De UEFA site had het niet over buitenspel en vermeed daarmee alle polemiek.

Iedereen heeft zijn eigen insteek. En zo wordt, ook nu nog, nieuws gemaakt.

Uiteindelijk ging het er natuurlijk om dat het Nederlands elftal zijn tegenstander de baas was, en dat het dat overtuigend liet zien. Daar zijn de commentatoren unaniem over. Intussen kan er over van alles gediscussiëerd worden, en dat…. zelfs vanuit Japan, waar weliswaar de wedstrijden worden uitgezonden (midden in de nacht!), maar waar verder niemand van een Euro 2008 op de hoogte is. Euro wat??? Ik denk opnieuw aan Marco Polo, en stel me voor hoe die aan zijn Chinese gastheren probeert uit te leggen dat het de tijd van de palio is, en belangrijk dus. Palio? Nee maar. Joe  grappige buitenlander joe.