Alweer bijna een week zijn we in Chiang Mai, en over twee dagen begint de cursus waarvoor we hier gekomen zijn. Raar idee eigenlijk, dat je aan een cursus van vier weken genoeg zou hebben om leraar Engels te kunnen worden. Dat zal er mee te maken hebben dat degenenen die voor de cursus en dus de lesbevoegdheid in aanmerking komen in principe Engels als moedertaal spreken, of het anders (bijna) foutloos kunnen spreken. Volgens de website van de Chiang Mai University, die de cursus geeft, kunnen zij die het Engels niet als moedertaal hebben een aannamegesprek verwachten, maar toen ik daarnaar vroeg bleek dat Charlotte’s graad (vertaalwetenschappen) en de e-mail waarmee ik ons aanmeldde voldoende waren geweest om ze ervan te overtuigen dat we mee konden doen. Dat ging makkelijk…

Die hele aanname ging een beetje rommelig, trouwens. Eerst konden ze onze aanbetaling niet vinden. We hebben te maken gehad met drie verschillende mensen, en het was niet duidelijk bij wie we nou moesten zijn met onze vragen. Toen ik na een paar weken bij alledrie eens informeerde of ze het geld binnen hadden kreeg ik van twee het antwoord dat ze dachten van wel en dat ik van de derde meteen een bevestiging zou krijgen. Niet dus. Zelfs dat we de cursus kunnen beginnen hebben we kunnen concluderen doordat ze ons succes wensen, niet doordat het duidelijk bevestigd is. De e-mail met informatie over waar we hoe laat moeten zijn kwam gisteren, drie dagen voor aanvang. Afijn, hopelijk is de opzet van de lessen wat duidelijker en leren we er ook wat!

Chiang Mai is, zoals we in de paar dagen die we er eerder doorbrachten al gemerkt hadden, een hele plezierige stad. Zonder probleem hebben we een goede en compleet ingerichte hotelkamer gevonden (koelkast, tv, warme douche, twee tafeltjes om aan te studeren, o ja, en wifi, we hangen aan de wifi als aan een infuus) die we per maand betalen en waarvoor we dus een schijntje kwijt zijn. Hij bevindt zich in het deel van het centrum dat bestaat uit een groot vierkant, aan alle kanten omgeven door een gracht. Binnen dat vierkant is bijna geen verkeer en kun je je dus in een dorp wanen, maar dan wel een dorp met alle gemakken waar Europeanen blij van worden. Om naar de universiteit te gaan en verder ook vervoer te hebben, hebben we (ook per maand) fietsen gehuurd. De bewoners van de stad zijn gewend aan westerlingen die langere tijd komen doorbrengen en die geïnteresseerd zijn in de Thaise taal en cultuur. Dat is geweldig: vaak wordt ons gevraagd of we Thais spreken, en wanneer blijkt dat dat het geval is gaan ook Thais die goed Engels spreken meteen over op hun eigen taal, een langzaam en duidelijk uitgesproken Thais, met uitleg in het Engels als we het niet begrijpen. En verder vinden we overal van die kleine dingen die het leven aangenaam maken of die zorgen voor een goede sfeer: restaurants aan het water of op binnenplaatsen, winkels met tweedehands boeken, koffiehuizen, bars met live muziek, winkels met reformproducten, cursussen yoga en massage. Goeie vibe, goed toeven.