Het Russische weekblad Argumenty i Fakty (‘Argumenten en Feiten’) brengt zijn lezers deze week een enquête die is gebaseerd op een lijst van honderd ‘beste boeken aller tijden’ die het Amerikaanse Newsweek op zijn beurt heeft samengesteld op grond van enkele andere, al eerder gepubliceerde ‘beste’ lijsten. Welke van deze boeken heeft u gelezen? is de vraag die de lezer mag beantwoorden, waarbij de score die die lezer haalt (na alle gelezen boeken te hebben aangekruist) eenvoudig een percentage is van het totaal aantal boeken: heb je zestig van de honderd genoemde boeken gelezen, dan is je score zestig procent.  Duh…

Maar goed, een paar dingen zijn wel interessant. Bijvoorbeeld, ik heb al eerder geschreven over een gesprek dat ik een dik half jaar geleden had met Misha, die me voorhield dat hij zoveel van ‘onze’ klassiekers had gelezen, en ik dan? Had ik Shakespeare, Lord Byron, Jules Verne, Flaubert, Goethe, Schiller gelezen? Hij wel. Om nog maar te zwijgen van Russische schrijvers. Ja, zo zit het Russische schoolsysteem in elkaar, en de Russische cultuur. Er wordt veel gelezen. Dat is nog eens wat anders dan in Thailand, waar mijn leerlingen bij het zien van een tekening van een boek blij riepen: comic! en bij het horen van het woord ‘book’ alleen maar niet-begrijpend konden staren…

Iets anders: op die ‘lijst der lijsten’ staan bij de eerste vier maar liefst twee boeken van Russische auteurs: ‘Oorlog en vrede’ en ‘Lolita’. En daarna houdt het een beetje op. Geen Pushkin, geen Gogol, geen Lermontov, geen Dostoyevski. Sneu. Maar goed, dit is een westerse lijst.

Wat er wel op staat: ‘Democracy in America’ (Alexis de Tocqueville, 1835), ‘One flew over the cuckoo’s nest’ (Ken Kesey, 1962), Karl Marx’s ‘Das Kapital’ (1867), Thomas Hobbes’ Leviathan (1651), ‘On the road’ van Jack Kerouac (1957) en ‘De Bijbel’ (jaartal en schrijver onbekend).

Wat ook de aandacht van de niet-Russische lezer trekt: alle namen van schrijvers zijn fonetisch weergegeven, en dat kan tot verwarring leiden. Zo blijkt Oldos Gaksli niemand anders te zijn dan Aldous Huxley. William Sjeekspier is… ja, oké, die was makkelijk. Dzjodzj Oroeëll? Ja, ja ja: George Orwell! Dzjon Meenard Kiens? Inderdaad.

Bij dit alles wordt geen commentaar gegeven, en dat is misschien nog wel wat het meest opvalt aan deze publicatie. Geen commentaar. Bedenk het zelf maar.

Een laatste punt: de Russische site geeft de lijst boeken overzichtelijk op één pagina, terwijl de lijst van Newsweek wordt verfraaid met een foto van de omslag van ieder boek, waardoor de lijst maar liefst vijf pagina’s in beslag neemt. Iedere foto blijkt een koppeling te hebben naar Amazon, waar je het betreffende werk meteen kunt bestellen. Ah, vandaar. Gelikt, hoor.

links:
het artikel in Argumenty i Fakty: http://www.aif.ru/contestappl/readmy (weet niet hoelang deze goed blijft)
de lijst bij Newsweek: http://www.newsweek.com/id/204478