In Amsterdam is altijd wat te doen, en het zijn niet alleen de stoplichten die van kleur veranderen. Gisteren vond de Dam tot Damloop plaats, een feestelijke gebeurtenis waaromheen talloze evenementen gepland waren en waar bezoekers van heinde en verre op afkwamen.

drumband bij de Beurs van Berlage

drumband bij de Beurs van Berlage

De gasten uit heinde en verre stortten zich met enige onwennigheid op het hoofdstedelijk openbaar vervoer, dat gelaten de stroom neofieten probeerde te verwerken. Dat liep van beide zijden niet altijd soepel.

capoeira-demonstratie

capoeira-demonstratie

Zo was er wat onduidelijkheid over de manier van betalen. Hij: heb je een strippenkaart? Zij: nee, maar wel geld, strippenkaarten zijn niet meer geldig in Amsterdam. Niet waar dus, alleen in de metro kunnen ze niet meer gebruikt worden. Is ook niet handig.

Er was onduidelijkheid over de routes, onder meer doordat bijna alles werd omgeleid om niet door het centrum te hoeven rijden waar alles gebeurde. Een tram waar ik in zat en die normaal naar het Centraal Station reed stopte voor een stel dat vroeg: gaat u naar het CS? De bestuurder dacht even na, zei toen eenvoudig ‘nee’, sloot de deur en reed door. Amsterdamse humor?

capoeira-demonstratie

capoeira-demonstratie

Er was onduidelijkheid over welke deuren ingangen waren en welke uitgangen. Een vrouw die zich door de ingang naar buiten wurmde tegen de stroom instappers in riep naar haar dochter die wel de uitgang gebruikte: daar mag je niet naar buiten!

En op een gegeven moment zagen we massa’s mensen de ingang gebruiken om uit te stappen. Toen de laatste passagier was uitgestapt en de instappers aan de beurt waren, ging voor hun verbouwereerde neuzen de deur dicht en reed de tram weg.

Kijk, mensen van buiten de stad snappen zoiets niet, maar wij lagen dubbel. Toen we eenmaal waren bijgekomen van het lachen stortten we ons vol goede moed in het feestgedruis. Het werd opnieuw een goeie dag.

toeschouwers

toeschouwers