Gewoon de deur achter je dicht trekken, en gaan. Meer is er niet voor nodig om op reis te gaan, de rest is overbodig.

De fietsen stonden op de stoep, de tassen zaten eraan, we trokken gewoon de deur achter ons dicht. En toen…

DSC_4649… uitte Charlotte een aantal kreten die niet anders opgeschreven kunnen worden dan met tekens als: *$#@%&!!!

‘Wat is er?’ vroeg ik, nattigheid voelend.

‘Mijn stuurtas staat nog binnen’, zei ze, ‘en ik heb de sleutel binnen achtergelaten’.

‘Ga dan vanavond maar met de trein terug naar Amsterdam’, zei ik fijntjes. Ik hou van snelle beslissingen en eenvoudige oplossingen. Alleen zijn problemen niet altijd eenvoudig.

DSC_4650‘Hij staat voor de deur in de gang, bij de trap, en alles zit erin’.

‘Hoezo, alles?’

‘Nou, paspoort, rijbewijs, fototoestel, telefoon, geld, alles!’ Het was duidelijk dat mijn suggestie niet was geaccepteerd.

De buren die dezelfde voordeur deelden waren geen van allen thuis. Wat nu? Charlotte ging door met overal in de buurt aanbellen, in de hoop iemand aan te treffen die een sleutel van die deur had.

DSC_4653Er was iemand die weliswaar geen sleutel had, maar die wel een oplossing wist. Had-ie ooit op tv gezien, zei hij. Hij haalde een draadijzeren klerenhanger, deed daar wat handige dingen mee en had in een paar minuten de voordeur open. Opluchting…

En zo begonnen we aan onze tocht. Het weer deed mee en in twee dagen reden we naar Tilburg, door wat kennelijk het groene hart van Nederland is en in ieder geval weer heel wat mooie beelden op ons netvlies achterliet. Wat een weiden. En wat een water! Nog nooit zoveel veerboten achter elkaar gezien. Vanavond slapen we bij Ralph en Annemiek, morgen gaan we bij Menny en Hilbrand langs en van daar verder richting Vlissingen. Het weer belooft nog steeds mee te doen!

Zo is Nederland toch weer erg mooi

Zo is Nederland toch weer erg mooi