De laatste dagen op Pulau Weh brengen we door met wat ons uiteindelijk het best bevallen is: met zijn tweeën vanaf het strand het water in lopen, duikflessen op de rug, en dan anderhalf uur lang op ons dooie gemak rondkijken, klaar voor bijzondere ontmoetingen. Wie zijn ogen open houdt kan daarop rekenen, op die bijzondere ontmoetingen.

Ornate (of harlequin) ghost pipefish. Drijft wat rond met het hoofd naar beneden, op zoek naar b.v. garnaaltjes.

Vandaag gingen we op zoek naar de ornate ghost pipefish die door één van de lokale duikgidsen gisteren voor de kust gesignaleerd was. De ornate ghost pipefish is voor de duiker iets bijzonders: ze zijn zeldzaam, ze zijn vaak moeilijk te vinden, maar het zijn prachtige diertjes. Ze zijn verwant aan het zeepaardje maar drijven meestal bewegegingsloos, het hoofd naar beneden, tussen allerlei ander spul in, het liefst in een decor waarin ze niet opvallen.

Nou goed, we deden er een uur en twintig minuten over, maar toen hadden we een tweetal gevonden. En Charlotte maar fotograferen, en ik maar naar mijn luchtvoorraad kijken…

Nou was er tijdens de zoektocht genoeg anders te zien. Roggen die zich met enkele slagen van hun vleugels in het zand ingroeven in afwachting van hun beurt om door kleine visjes in het ‘cleaner station’ van ongedierte ontdaan te worden. Een cockatoo waspfish die alleen door zijn kuif opviel maar verder gewoon een op de bodem liggend blad had kunnen zijn. Mantis shrimp die niet het normale ‘help een mens’ gedrag vertoonden maar ons nieuwsgierig aankeken en zelfs doorgingen met hun bezigheden. Murenen in alle soorten en maten.

Dit is heerlijk. Geen grote diepte waar je mee naartoe genomen wordt door gidsen die je tegen de stroom in laten zwemmen en je weinig anders kunnen laten zien dan wat je al honderden keren gezien hebt, geen gedonder met boten waarvan de motoren in brand vliegen. In plaats daarvan: rust, schoonheid, bezinning. En een paar ornate ghost pipefish. Dit zijn duiken waar we met plezier naar terug kijken.

Porcelain crab onder een anemoon.

Eén van de vele soorten murene die we zijn tegengekomen.

Mantis shrimp die zich nauwelijks bedreigd voelt. Vergelijk de foto maar eens met die van vorige week.

Gezondheidszorg op zijn onderwaters.

En nog een tweetal nog niet helemaal volwassen schorpioenvissen. Eén is makkelijk te zien, de tweede zit er voor, met zijn hoofd in de linkeronderhoek.