Bunaken is een bij duikers goed bekend eiland in het noordoosten van Sulawesi. Het is o.a. vanuit Singapore met een rechtstreekse vlucht naar Manado te bereiken en vormt daarmee een prima beginpunt voor de rondreis van twee maanden die we in Sulawesi willen maken.

Zeeschildpad in de kleurrijke omgeving die in Bunaken heel normaal is

Al vanuit het vliegtuig is vlak voor de landing het enorme kruis te zien dat tegen een heuvel is geplaatst en duidelijk maakt dat dit één van de vele niet-islamitische streken is in wat wel het grootste islamitische land ter wereld genoemd wordt. Nog maar een paar jaar geleden was het noorden van Sulawesi het toneel van religieus getinte onlusten, en de intussen verouderde raad om niet naar dit deel van Indonesië te reizen kan hier en daar op het internet nog gevonden worden. In Manado zien we auto’s met stickers, en mensen met t-shirts, waar leuzen op staan als ‘Mijn hart is van Jezus’. Het dorp Bunaken op het gelijknamige eiland is verdeeld in een overwegend christelijke deel en een wat kleiner, zichtbaar armer, islamitisch deel. De kerk is groter en vooral rozer dan de moskee.

Een trumpetfish ligt op de loer, wachtend op prooi

De duiksites bestaan voornamelijk uit verticale wanden die van de vlak onder de oppervlakte van het water liggende koraalriffen de diepte in duiken en compleet begroeid zijn met een onwaarschijnlijke verzameling koralen en sponzen. Hier duiken is niet gecompliceerd: je gaat langs de wand naar beneden, drijft met de stroming mee langs wat één groot schilderij is en komt langzaam weer omhoog.

Porcelain crabs in een anemoon

Ook muck diving behoort tot de mogelijkheden, al gaan we dat vooral doen in Lembeh, de andere bekende duikbestemming in noordoost-Sulawesi die gewoonlijk door vakantiegangers met Bunaken wordt gecombineerd. Laten we daar niet op vooruit lopen: we hebben intussen vijf dagen gedoken in een spectaculaire omgeving, waarvan bijgaande foto’s wat momentopnames zijn. Charlotte heeft kunnen oefenen met de vele, vele dingen waar je op moet letten als je onder water fotografeert, en ik heb kunnen experimenteren met verschillende Photoshop-bewerkingen die nieuw voor me zijn. Want onder water is echt álles anders…

Een zeekat, sepia, afijn, hetzelfde als een paar weken geleden, alleen mooier

Schildpad: hoe groter, hoe ouder. En andersom.

Frogfish met 'zijn' zeester. De frogfish is een stilzitter die een lokaasje voor zijn neus laat bungelen en alles ophapt wat daar nietsvermoedend op afkomt.