(Mocht iemand zich zorgen maken i.v.m. berichten over een vulkaanuitbarsting in Sulawesi en evacuaties en zo: die vulkaan is waar we een paar weken geleden waren. Toen mochten we er al niet op omdat het niet veilig was; nu zijn we er ver vandaan.)

Een lijf dat nog moe is van twee dagen lopen, benen die nog blijven naprotesteren, en onuitwisbare herinneringen. O, en foto’s. Het was de moeite waard.

Kinderen komen graag op de foto

We zijn twee dagen op stap geweest met de gids die ons ook al had meegenomen naar de Toraja begrafenis. Twee dagen lopen door terrein waar we nooit zelf de weg hadden kunnen vinden. Dwars door tegen de heuvels aangelegde rijstterrassen, waarvan de lagere, in de zon gelegen velden geel waren en klaar voor de oogst, de hogere daarentegen van het helderste groen dat je je kunt voorstellen. Door bamboebossen met de typische knarsgeluiden die de langs elkaar bewegende stammen voortbrengen. Naar de top van een berg die nog doorweekt was van de ‘s nachts gevallen regen en waar slechts af en toe de bewolking even week om een adembenemend uitzicht vrij te geven.

Charlotte en Fred, een fransman met wie we een poosje optrokken

De gids die af en toe een soort jodel uitstiet, die dan beantwoord werd door werkers in de rijstvelden. Oude vrouwen die geduldig één voor één de rijsthalmen afsneden en samenbonden, of sjouwden met grote zakken, blootvoets. Kinderen die vroegen om pennen, schriften, snoep. De klim naar de bergtop waarbij iedere stap voorzichtig genomen moest worden om niet uit te glijden. Het uitzicht ‘s morgens om zes uur over met lage wolken bedekte dalen. Indrukken, geen verhaal. O, en foto’s.

Even wordt een deel van de rijstvelden beschenen door de ochtendzon. Op de achtergrond lager gelegen dalen, gevuld met lage bewolking.

De hierbij geplaatste foto’s kunnen weer groter bekeken worden door erop te klikken, of door ze op te slaan en dan te openen. Dat betekent dat het wat langer duurt voordat ze allemaal geladen zijn, maar ook dat de kwaliteit wat beter is; de meeste komen beter tot hun recht als ze groter bekeken worden. Het één is het ander wel waard, denk ik. (bij eerste publicatie ging iets mis met de foto’s – erop klikken zou nu moeten werken)

Nieuwsgierig, maar een beetje verlegen.

Veel vliegerende kinderen. Met zelfgemaakte vliegers, natuurlijk.