Het vorige bericht was van 29 april. Op die dag was er ruim een week verlopen sinds we waren thuisgekomen en we de waterlekkage hadden ontdekt. Niet het soort lekkage dat je krijgt wanneer je je bad laat overstromen, dat niet. Maar het soort lekkage dat tegelijkertijd geruststellend en verontrustend is. Geruststellend, omdat de schade beperkt blijft. Verontrustend, omdat je weet dat het niet vanzelf overgaat.

Een dag later kwam een Chinese loodgieter met twee Maleise assistenten. Hij gaf ze wat instructies en verdween. Voortvarend gingen ze aan de slag.

De eerste plaats waar ze in het beton boorden en bikten bleek een misser te zijn. Weliswaar liep er een waterleidingbuis langs, maar die vertoonde geen sporen van vocht aan de buitenkant. Het duurde een poosje voordat ze klaar waren met de tweede proefboring op een andere plaats, maar toen hadden ze wel beet: een minuscuul straaltje water spoot uit een gaatje in de kunststof buis, en langs de kunststof koppeling die net uit het gat in het beton stak welde wat water op. Ze waren op het goede spoor. Maar het was vijf uur: einde van de werkdag.

De volgende ochtend was de lekkage nogal toegenomen: nu stond behalve een deel van de slaapkamer en de badkamer ook de helft van de woonkamer onder water. Op de plaats waar de vorige dag geboord was kwam nu een gestage strooom water omhoog, die wegliep via het putje van de badkamer, maar kennelijk ook onder de vloertegels doorliep en op andere plaatsen terecht kwam.

De loodgieter kwam niet. Met het verstrijken van de tijd liet zijn afwezigheid zich sterker voelen. Ik probeerde te bellen: zonder succes. Toen maar het management van het gebouw gebeld: die namen niet op. Het was 1 mei, de dag van de arbeid. 1 Mei is in Maleisië een feestdag, en op feestdagen wordt niet gewerkt. Er zat niets anders op dan de bewakerspost te bellen om te vragen of ze de hoofdkraan konden afsluiten.

Dat klinkt misschien vreemd. Konden we dat dan niet zelf? Nee, want de hoofdkranen van alle appartementen zitten op de gang, achter een deur waar de bewoners geen sleutel voor hebben. Het zorgt ervoor dat kwajongens (of kwameisjes) niet bij iedereen het water kunnen afsluiten en dat wèl, in dit gebouw waar veel appartementen niet permanent bewoond zijn, bevoegde mensen kunnen ingrijpen als er lekkage ontstaat in een woning waar niemand aanwezig is.

Of de loodgieter echt niet werkte, vroeg ik degene die het water kwam afsluiten. Misschien wel, zei hij, maar het is 1 mei. Op 1 mei zijn veel mensen thuis en die willen rust om zich heen, die willen niet dat er geboord en gehamerd wordt in de buurt. 1 Mei is de Dag van de Arbeid en de Dag van de Arbeid is een rustdag, de bewoners hebben recht op rust. Aha.

Later op de dag kwam de loodgieter toch nog even. Hij kon tot zijn spijt niets doen want hij mocht geen herrie maken, maar hij kon wel de deur van de hoofdkraan onafgesloten laten, zodat we af en toe even de hoofdkraan open konden draaien als dat nodig was.

De volgende dag werd het werk hervat en werd een flink lek in een iets lager gelegen koppelstuk in de betonnen muur in de badkamer blootgelegd en gerepareerd. Ook de eigenaars van de woning kwamen poolshoogte nemen en zeggen hoe vervelend ze het voor ons vonden. Intussen waren wij al begonnen te zoeken naar een andere woning. Het was niet moeilijk iets te vinden wat ons weer helemaal enthousiast maakte – maar daarover een volgende keer meer.

Toen het werk erop zat en de loodgieter kwam controleren of zijn assistenten alles goed gedaan hadden: gaten in het beton netjes dichtgemaakt, nieuwe tegels geplaatst, alles opgeruimd, o, en geen water meer op plaatsen waar het niet hoorde, toen vroeg ik hem hoe hij het lek gevonden had, dat volgens mij overal had kunnen zitten. Hij glimlachte om dit nauwelijks verholen compliment en zei bescheiden: ervaring. Ik doe dit al een poosje, en ik heb heel vaak met dit soort lekkages te maken. Het gebeurt kennelijk nogal eens dat een waterleiding in het beton het begeeft, vooral bij de oudere gebouwen, zoals het onze, dat al twaalf jaar staat.

We gaan binnenkort naar iets nieuws toe. Lesson learned.