Het was even afwachten, en wie afwacht heeft de tijd zich af te vragen of het allemaal wel goed gaat, maar – het gaat goed. Charlotte is net opnieuw in Kuala Lumpur geweest bij de arts die haar knie heeft behandeld, en een nieuwe MRI scan heeft duidelijk uitgewezen dat er nieuw kraakbeen is gegroeid waar dat nodig was. Ze krijgt nog af en toe nieuwe stamcel-injecties, ze blijft haar oefeningen doen, nu in de wetenschap (voor het eerst sinds de operatie bijna vijf maanden geleden) dat het allemaal nut heeft.

Ze mag intussen weer fietsen en duiken, al zit kracht zetten er nog niet helemaal in. Skiën kan beter nog zeker een jaar niet, en ook dan zal dag in dag uit in de buckels en in zware, diepe sneeuw niet verstandig zijn, maar dat ligt niet aan het kraakbeen maar aan de meniscus, die een afwijking heeft en opnieuw kan scheuren. Ach ja… bewegen kan in ieder geval weer, en dat is heel wat meer dan we een half jaar geleden dachten!

Hieronder nog een bewerking van een foto die ik tweeënhalf jaar geleden van haar nam en die ik nog niet heb laten zien. Zo zal ze over een poosje weer te zien zijn.

Charlotte in de Portes du Soleil, 2010.