Ahhhhh…. Patrick Chesnais. Die is het, zo heet-ie. Ik kon de hele tijd niet op zijn naam komen, en ook al noemde iemand die naam de vorige keer dat we in Frankrijk waren, begin dit jaar dus, – hij bleef niet hangen. En nou zit ik naar TV5Monde te kijken, komt er een film, speelt hij de hoofdrol. Patrick Chesnais. Herkenbaar, want precies zoals wij hem tweeënhalf jaar geleden zagen bij de lunch in Champéry.

Nee, ik ben geen bekendefigurenvolger, verre van dat, heel verre van dat. Maar de man die toen in zijn eentje naast ons op het terras van Coquoz ging zitten had iets bekends, en wat daarna zou gebeuren was nogal grappig. Ik zei al tegen Charlotte: die daar naast ons, dat is een bekende acteur. En ik noemde de verkeerde naam, maakt niet uit, bekende acteur. Weet ik veel. Maar hij zat er in zijn eentje, aan het eind van het terras, met zijn rug naar iedereen toe. Hij wilde niet gezien worden.

Wij kwamen af en toe bij Coquoz, een restaurant gelegen halverwege een skipiste, voor een uitprobeermenu waar o.a. mousse de foie gras in voorkwam, en voor de uitgebreide wijnkaart met druivensoorten die in Zwitserland worden verbouwd en waarvan we niet eerder gehoord hadden, zoals een petite arvine waar je zo je vingers bij af zou likken. En dat natuurlijk altijd rond lunchtijd, want midden op een piste en zo.

Zitten we dus aan het eind van het terras, met die bekende Franse acteur met zijn rug naar iedereen toe aan een tafel naast ons, roept er opeens iemand aan de andere kant van het terras: Héééé, kijk eens wie we dáár hebben! Naast ons keert de Franse acteur zich met zichtbare tegenzin om, zo van: hebben ze me nou tóch nog herkend… En wij keren ons ook om, om te zien wie dat geroepen heeft. Zien we een groep Fransen waarvan enkele zijn opgestaan om net aangekomen vrienden te verwelkomen. Hartelijkheden over en weer, maar niets te maken met onze buurman.

De buurman, die tijdens het omdraaien zijn ‘ja hoor, ik ben het echt’ glimlach had opgezet, draait opnieuw zijn rug naar de rest, en het is niet goed te zien of hij opgelucht is of zich opgelaten voelt.

Die, dus, is vanavond in een film te zien, en ik herken hem helemaal.