Het wordt misschien weer eens tijd voor een teken van leven, hè. Sinds onze terugkeer in Maleisië is er niet zo heel veel gebeurd wat de moeite van het vertellen waard was, vandaar de stilte de afgelopen tijd. In het kort de nieuwtjes.

Tijdelijke huisdiertjes die nogal wat werk opleveren. Maar zoooo lief...

Tijdelijke huisdiertjes die nogal wat werk opleveren. Maar zoooo lief…

Charlotte gaat twee keer per week naar het asiel, om daar te helpen waar zoal geholpen kan worden. Honden uitlaten, spelen met katten, dat soort dingen. Niet eens hokken schoonmaken, daar hebben ze anderen voor.

Ze zaten daar in het asiel met wat katjes die nog te jong waren om ingeënt te worden en die dus niet bij de andere katten konden, maar waar eigenlijk verder geen plaats voor was. Of wij ze misschien voor een maand konden nemen, totdat ze hun inentingen konden krijgen?

Ze kunnen zo leuk elkaar in de oren bijten en zo.

Ze kunnen zo leuk elkaar in de oren bijten en zo.

Oorspronkelijk waren het er drie, er zat er één bij die zwaar ondervoed was en die nadat Charlotte hem teruggebracht had omdat hij ondanks voeding m.b.v. een pipet lethargisch bleef nog één dag geleefd heeft. De overige twee deden het iets beter maar waren pas een week of vier oud toen we ze kregen, en bleken nogal wat zorgen mee te brengen. Charlotte heeft er de handen vol aan, maar is zich desondanks aan de kleine mormeltjes gaan hechten. En de mormeltjes hechten zich aan hun adoptiemoeder.

Jaaaa... de verplichte foto van het-katje-in-de-handdoek. Het is toch anders als het je eigen zijn, hè ;-)

Jaaaa… de verplichte foto van het-katje-in-de-handdoek. Het is toch anders als het je eigen zijn, hè 😉

Charlotte heeft ook een Nederlander leren kennen die in een jachthaven op Penang sinds anderhalf jaar bezig is met het renoveren van een tweemastschoener waarmee over een maand of anderhalf gevaren kan gaan worden. Het klikte, we begonnen de zondagen met zijn drieën in de stad door te brengen en door de week af en toe langs te gaan in de haven om te helpen. Charlotte is van plan met hem mee te varen van Thailand naar Indonesië in de tijd dat ik in Kirgizië ben, en ik kan mee van Indonesië naar Australië, later in het jaar. Dus daar gaan we te zijner tijd nog veel meer over vertellen.

De Proton Saga is een Maleisisch product, waarvan de verkoop geholpen wordt door het feit dat geïmporteerde auto's nogal zwaar belast worden. Maar vooral de oudere modellen komen in handen van mensen die zich eigenlijk geen onderhoud of reparaties kunnen veroorloven en dus zelf maar aan de slag gaan...

De Proton Saga is een wat ouder Maleisisch product, waarvan de verkoop geholpen wordt door het feit dat geïmporteerde auto’s zwaar belast worden. Maar ze worden intussen vooral gereden door mensen die zich eigenlijk geen onderhoud of reparaties kunnen veroorloven en dus zelf maar aan de slag gaan…

En verder is dat snelle internet via de glasvezelverbinding een oogopener. Sinds de aanleg ervan hebben we de tv niet meer aan gehad, want opeens is nu via het internet van alles te zien wat in Maleisië anders niet te krijgen is: Expeditie Robinson en Survivor (et al) voor Charlotte, en voor mij Franse documentaires, Duitse krimi’s, Italiaanse spelshows, Russische nieuwszendingen en alle tot nu toe uitgezonden afleveringen van Los misterios de Laura op RTVE, die nog eens werden herhaald voor het begin van een nieuw seizoen. Het is smullen… De Franse uitzendingen werden geblokkeerd i.v.m. ‘rechten’ maar zijn nu via een vpn-verbinding (die ons een – in dit geval – Frans IP-adres geeft) toch te krijgen. Echt, dit is te mooi om waar te zijn, je zou bijna vergeten af en toe naar buiten te gaan…

Wat deze man doet als zijn pauze voorbij is weet ik niet, want we hadden geen taal gemeenschappelijk. Maar hij had er geen bezwaar tegen op de foto te komen.

Wat deze man doet als zijn pauze voorbij is weet ik niet, want we hadden geen taal gemeenschappelijk. Maar hij had er geen bezwaar tegen op de foto te komen.