image

Hoe kom ik daar nu opeens op? Oh ja, het zijn de vele, onverwachte mogelijkheden die de apps bieden die me aan die leus van Canon deden denken, en daarmee aan een kort gesprek dat ik eens met een Japanner had.

Hij had me bezig gezien met mijn Nikon op straat in Fukuoka, en me aangesproken. Waar de buitenlander vandaan kwam, en zo. Enne, wat voor cameramerken in Europa zoal populair zijn. Nikon, zei ik natuurlijk, en Canon.

Canon? Hij dacht na. Nee, dat kende hij niet. Canon! zei ik, Canon! Bekend Japans merk! Dat kent u toch wel? – Japans merk? Canon? Nee…

Opeens ging hem een licht op. Oh! Kjanon! Je bedoelt Kjanon! Hij kon er wel om lachen. Rare buitenlander.

Het japans kent de è-klank niet, en kè wordt dus kja. Carrie Bradshaw heet in de Japanse versie van Sex and the City Kjari, en wat ze met haar achternaam doen wil je al helemaal niet weten. Maar dat een Japans cameramerk met een Engelse naam in eigen land niet herkend wordt als je die op z’n Engels uitspreekt – wie verwacht zoiets?

Maar hier kwam ik op door een foto die ik net met de iPad mini genomen had van één van onze leenpoesjes, en bewerkt met een app. De foto kan zo in de winkel tussen de soppige schilderijen. En toch vind ik hem leuk…