Laat ik er maar gewoon voor uitkomen: ik heb een flinke fout gemaakt. J’ai merdé. Ich hab’ Scheiße gebaut. Dat doe je af en toe, hè, en dan baal je ervan.

We waren bezig met een Competent Crew cursus, we waren bezig van “ballast aan boord van een jacht” bemanningsleden te worden die iets kunnen bijdragen. Die cursus vond hoofdzakelijk plaats op en om Langkawi, maar het laatste deel bestond uit een nachttraject van Langkawi naar Penang.

Nou, voordat dat laatste traject begon vroeg de instructeur me nog even wat brandstof bij te vullen voor de motor, er hoefde maar twintig liter bij. Dus ik grijp een kleinere jerrycan met brandstof, en die blijkt een andere, mij onbekende tuit te hebben. Ik probeer die te openen, slaag er niet meteen in, vraag aan een andere cursist die op een hoger niveau bezig is of hij weet hoe die open gaat, want anders ga ik ermee naar de instructeur, en…

Ja ja ja, zo zou ik het zomaar afschuiven op die meer gevorderde cursist. Toegegeven, het ging hier om een zeldzaam fout exemplaar, en we hebben ons de hele week afgevraagd wat die hier deed… maar hij slaagde erin de jerrycan te openen, en ik vulde de brandstof bij. Ik.

Pas toen, kort voor vertrek, de instructeur de brandstofhoeveelheid controleerde en mij vroeg of ik echt twintig liter had bijgevuld, begon er een lichtje te branden. Eh.. de jerrycan leek eigenlijk wel een beetje klein. Misschien was het geen twintig liter. De instructeur zei even helemaal niets, en toen alleen, nog ongelovig: fuck… dat was geen diesel, maar benzine. Het foute exemplaar stond erbij en zei niets.

Nooit bij stilgestaan. Er was natuurlijk ook nog benzine aan boord voor de buitenboordmotor van de dinghy, naast de jerrycans met diesel voor de hoofdmotor.

We hebben de brandstoftank leeggepompt en opnieuw met diesel gevuld. Het foute exemplaar ging intussen wat eten in de jachtclub.

En daarna hebben we het nachttraject van Langkawi naar Penang gevaren. Het was een hele ervaring, we waren na aankomst helemaal naar de kloten, het was geweldig geweest. Nogal uitdagend, met het foute exemplaar dat probeerde in een maanloze nacht voor een kruisende vissersboot langs te draaien en daarbij een flinke bocht maakte in de richting van een niet verlichte, erg dichbij gelegen, uit zee opstekende rots. Situational awareness: zero. Terwijl de instructeur sliep, want het was niet zijn wacht.

Oeps… gaat het toch bijna weer over die ander. Het ging om mij, ik had een fout gemaakt, ik baalde, en hoe. Neemt niet weg.

We zijn uitgenodigd om mee door te varen naar Port Klang, bij Kuala Lumpur, en kunnen van daar meedoen aan de Raja Muda regatta, die ons in meerdere etappes (waarvan enkele ‘s nachts plaatvinden) via Pangkor en Penang terug gaat brengen naar Langkawi.

Oho… dit zeilen, dit is toch wel wat, hoor. “This could be the beginning of a beautiful friendship.”